2008.08.29
Lądujemy na lotnisku w Delhi, pilot informuje nas, że temperatura powietrza wynosi 33 stopnie. O północy. Mocno klimatyzowanym autobusem zwożą nas z płyty lotniska po odbiór bagażu, w liczbie o jeden mniejszej niż przy wylocie. Kilka dyskusji z obsługą lotniska i wypełnionych druczków później jesteśmy witani kwiatami, indyjskimi przysmakami i ogromnym baldachimem z napisem „Witamy w Indiach stomatologów z Polski” przez Jahangira (przewodnika) wraz z jego świtą. Chwilę później siedzimy w autokarze, gdzie zostaje nam przedstawiona cała załoga: kierowca, asystent kierowcy (wszyscy są zbyt śpiący i zmęczeni, żeby zastanawiać się nad sensownością takiej posady), kamerzysta i polej-boye (panowie, których zadaniem jest ciągłe polewanie drinków w czasie jazdy). Ruszamy w kierunku hotelu i kilka przespanych godzin później jesteśmy witani w pałacu. Bo trudno inaczej nazwać ten hotel. Idziemy na śniadanie, wracamy do pokoi na drzemkę, a po południu ruszamy na przejażdżkę rikszami po ulicach Mathury, spływ świętą rzeką Yamun i zwiedzenie świątyni Kriszny. A po powrocie i kolacji rozpoczyna się integracja nad basenem…

2008.08.30
Przed śniadaniem ruszamy do pobliskiej Agry, żeby obejrzeć Taj Mahal. Budynek jest spektakularny, na wszystkich wywiera ogromne wrażenie. Jeszcze ciekawsza wydaje się stojąca za nim miłosna historia, zwłaszcza w wydaniu gawędziarza-Jahangira. Po śniadaniu i odpoczynku przy basenie (a raczej W BASENIE, ponieważ temperatura pędzi wszystkich do wody), wyruszamy na zwiedzanie Czerwonego Fortu oraz dwóch manufaktur: rękodzieł z marmuru i dywanów z jedwabiu. Po dokonaniu sporych zakupów (w tym miejscu warto zaznaczyć, że 70% grupy to kobiety) wracamy do hotelu na kolację i – uwaga – integrację nad basenem.

2008.09.01
Wyruszamy z Agry do Jaipuru, przejeżdżając po drodze przez opuszczone miasto Fathepur Sikri. Instytucja asystenta kierowcy wyjaśnia się sama, podobnie jak fraza „wymijanie na białko” (czyli skręcanie spod kół pędzącego prosto na nas innego pojazdu dopiero w momencie, gdy kierowcy widzą swoje białka oczne). Na ulicach panuje Sodoma i Gomora: autokary, wypchane po brzegi ciężarówki, wypełnione ludźmi po dach (a nawet załadowane na dachu) autobusy, riksze, słonie, wielbłądy, osły, dzieci, psy, tuk-tuki, samochody, skutery (na których siedzą nieraz 4 osoby), motocykle, bryczki zaprzężone w konie to tylko niektórzy uczestnicy ruchu drogowego. Przekonujemy się też, że najważniejszą częścią jakiegokolwiek pojazdu jest klakson: to bez niego na indyjskich ulicach ani rusz. Wieczorem dojeżdżamy do hotelu w Jaipur na kolację i… integrację nad basenem.

2008.09.02
Zwiedzamy Różowe Miasto oraz kompleks pałacowy, gdzie mieszka obecny Maharadża Jaipuru. Następnie spędzamy czasu (znacznie więcej niż planowano, jednak z uwagi na podział płciowy grupy, trudno się dziwić) w sklepie z tkaninami i strojami indyjskimi, gdzie panowie są przyodziewani w turbany, kobiety w szale i sari, drinki i indyjskie smakołyki są serwowane i wszyscy momentalnie zapominają o zmęczeniu. I oszczędzaniu. Przed kolacją udajemy się jeszcze do hinduskiej świątyni i bierzemy udział w krótkim nabożeństwie, a po kolacji… cóż, integracja nad basenem.



2008.09.03
Rano przed hotelem czekają na nas nietypowe taksówki: wszystkie są przyodziane kolorowo, wymagają drabiny do wejścia i mają zadarte trąby. Bo tak – dziś zaczynamy dzień od przejażdżki na królewskich słoniach. Następnie bardziej konwencjonalnymi środkami transportu – to jest za pomocą jeepów – wjeżdżamy na trudno dostępne wzgórze do fortu Amber, skąd rozpościera się malowniczy widok na całą okolicę. Po powrocie i spakowaniu walizek przenosimy się do Kuchaman City, żeby zwiedzić kolejny fort. I tym razem również w nim zamieszkać. Po przejściu nieskończonej liczby komnat, krużganków, zakamarków, korytarzyków i tarasów i wielokrotnym gubieniu się we własnym hotelu, jemy kolację w wyjątkowej scenerii. Integracja nad basenem zastąpiona integracją na licznych tarasach niesamowitego fortu.

2008.09.04
Z Kuchaman City wyruszamy do Bikaneru. Po drodze czekają nas mocne wrażenia zwiedzanie Świątyni Mata, którą od wieków zamieszkują setki świętych szczurów. Niektórzy drżą z przerażenia, inni z fascynacji, ale wszyscy są zgodni co do jednego: miejsce jest nietypowe i na pewno warte obejrzenia. Późnym popołudniem wyruszamy na przygodę z wielbłądami: najpierw zwiedzanie jedynego w Azji Instytutu Naukowego ds. Badania Wielbłądów, a później przejażdżka na tych uroczych zwierzakach po pustyni Thar. A po zakwaterowaniu w hotelu czeka na nas nietypowa niespodzianka: zaproszenie do domu rodziców Jahangira. Zostajemy przyjęci w bardzo ciepły sposób, serwowane są napoje i smakołyki, zwiedzamy wnętrze prawdziwego, indyjskiego domu i zostajemy obdarowani hinduskimi strojami. Przez cały następne dzień wszyscy zachodzą w głowę, jak odwdzięczyć się naszemu przewodnikowi i jego rodzinie.

2008.09.05
Rano zaczynamy od zwiedzania kolorowej świątyni Dżinijskiej. Jest to dość ciekawa religia, w której nie można zabijać żadnych zwierząt, więc kapłani chodzą boso lub nawet nago. Tych drugich niestety nie widzieliśmy. Po przejażdżce bryczkami po ulicach Bikaneru i obejrzeniu Haveli (imponujących domostw kupieckich) zwiedzamy fort Junagargh. Następnie mamy czas wolny, który wykorzystujemy różne, np. pisząc pocztówki do Polski. Wieczorem odbywa się wieczorek indyjski, na który stawiają się rodzice Jahangira oraz my – ubrani w stroje, które od nich dostaliśmy.



2008.09.06
Po śniadaniu wyruszamy do Sekhawati, po drodze odwiedzając nowo wybudowany kościół katolicki oraz dom siostry Jahangira (gdzie po ras ostatni widzimy się z rodziną Jahangira i dajemy im skromne kwiaty, jako symbol naszej wdzięczności). Na miejscu zwiedzamy niewielkie miasteczko Mandawa, zwane radżasthańską galerią pod gołym niebem. oczom naszym ukazuje się ciąg prześlicznych, choć niestety podupadłych kupieckich domostw, które niegdyś – jako punkt na szlaku jedwabnym - stanowiły ważny ośrodek handlowy. W trakcie zwiedzania zaskakuje nas ogromna burza: w strugach deszczu wracamy do hotelu, gdzie po kolacji – wciąż w strugach deszczu – integrujemy się w gorącej, basenowej wodzie, popijając drinki i odmawiając wyjścia na chłodne zewnątrz.

2008.09.07
Po przebudzeniu dostrzegamy, że po burzy nie ma ani śladu, więc pod prażącym słońcem i czystym niebem wylegujemy się w spektakularnej scenerii nad basenem. Po południu wyruszamy do rezerwatu Sariski, gdzie – po zapłaceniu małpom haraczu w postaci bananów na wjeździe – nocujemy w hotelu w samym sercu parku narodowego zamieszkiwanego przez tygrysy. Z powodu braku basenu integracja odbywa się w pokojach. A tygrysów niestety nie widać.

2008.09.08
Po ostatnim wspólnym śniadaniu wyruszamy do Delhi, zapętlając tym samym trasę naszej wycieczki. Tam czeka nas kilkugodzinne, dosyć intensywne zwiedzanie stolicy: oglądamy Radżpath (drogę królewską), bramę Indii, świątynię Sikhów (zaznajamiając się przy okazji z ich ciekawą religią) oraz największy meczet w Indiach. Po przejechaniu aleją ambasad i obejrzeniu z zewnątrz parlamentu, na kilka godzin zostaje nam udostępniony hotel, gdzie jemy kolację i możemy odświeżyć się przed podróżą. Koło dziesiątej wieczorem wyruszamy na lotnisko, po rzewnym pożegnaniu wsiadamy do samolotu i zmęczeni, pełni nostalgii ale usatysfakcjonowani, opuszczamy ziemię indyjską.